Proje İş Kuralları ve Otomasyon Modülü

Projenin Ayarlar ▸ Otomasyon ekranı, elle yapılan tekrarlı işlemleri kurala dönüştürür. Bir kural üç parçadan oluşur: tetikleyici olayın ne olduğunu, koşul hangi durumlarda çalışacağını, aksiyon ise ne yapılacağını söyler. Kurallar görev türü bazında tanımlanır; koşul ve aksiyon sayısında bir üst sınır yoktur. Koşullar iç içe geçebildiği için tek bir kural çok katmanlı bir şart zincirini taşıyabilir.

Tetikleyici tarafında görev oluşturuldu, durum değişti, yorum eklendi ve tarih yaklaştı gibi olaylar bulunur. Koşul tarafı alan karşılaştırmalarıyla çalışır: öncelik, atanan, görev türü ve projede tanımlı özel alanlar kuralın ne zaman devreye gireceğini daraltır. Aksiyon tarafında alan yazma, atama, bildirim gönderme, webhook çağırma ve iş akışı başlatma yer alır; webhook sayesinde otomasyon yalnız ProjectCore içinde kalmaz. Koşullar birden fazla alanı birlikte değerlendirebildiği için kural, benzer görünen kayıtlar arasından yalnız hedeflediğini seçer.

Kurgu arayüz üzerinden yapılır; kural yazmak için geliştirici desteğine ihtiyaç duyulmaz. Bir görev belirli bir duruma geçtiğinde sorumlunun atanması, öncelik yükseldiğinde ilgili paydaşlara haber gitmesi, bir alan değiştiğinde bağlı alanın güncellenmesi ya da sprint kapandığında raporun tetiklenmesi bu ekranda tanımlanır. Kural bir kez kurulduğunda aynı koşul her seferinde aynı sonucu üretir. Süreç kişiye göre değişmekten çıkar, atlanan adım ve elle yapılan istisna azalır.

Alan yazma aksiyonu sınırlı bir alan kümesini destekler: görev adı, açıklama ve not, öncelik, durum, hikaye puanı ile tahmini süre. Günlük operasyonun büyük bölümü bu alanlar üzerinde döndüğü için öncelik yükseltme, durum ilerletme ve tahmin düzeltme insan eli değmeden yürür. Listede olmayan bir alanı yazmaya çalışan aksiyon sessizce başarısız olur; kural çalışmış görünür ama alan değişmez. Koşul tarafı çok daha geniş bir alan kümesini okuyabildiği için kural tasarlanırken bu ayrım gözetilir.

Ekran, kuralı yayına almadan önce denemek için Test düğmesi sunar; yanlış kurgulanmış bir kuralın canlı veriye dokunması bu adımda önlenir. Yayındaki kuralların gerçekten çalışıp çalışmadığı Günlükler bölümünden izlenir ve bir kural beklendiği gibi davranmadığında ilk bakılacak yer burasıdır. Kural listesi ada, duruma ve tetikleyici türüne göre süzülür; başlıktaki sayaç kaç kuralın tanımlı olduğunu gösterir. Böylece kural seti büyüdükçe yönetilebilirliğini korur.

Kurallar projeye özeldir; bir projedeki otomasyon düzeni diğer projeleri bağlamaz. Modül, projenin bildirim ayarlarıyla ve Geçişler ekranındaki akış tanımlarıyla birlikte düşünülür: bildirimler hangi olayın bildirim üreteceğini açıp kapatır, otomasyon ise koşula bağlı hedefli gönderimler kurar. İş akışı başlatma aksiyonu kuralı onay ve süreç zincirine bağlar; bir kuralın sonucu başka bir modülde yeni bir akışın başlangıcı olabilir. Tetikleyicinin baktığı alan aksiyonda yazılmadığı sürece bu zincir kendini yeniden tetiklemeden ilerler.

Kazanım taraflara net biçimde bölünür. Proje yöneticisi kurum genelinde tek bir kalıba sıkışmadan kendi süreç disiplinini kurar, ekip üyesi öncelik güncelleme ve haber verme gibi mekanik işlerden kurtulur, süreç sahibi kuralın hangi kayıtta çalıştığını Günlükler üzerinden denetler. Mekanik iş makineye geçtiğinde ekibin zamanı planlama ve çözüm tarafına kayar. Kuralların proje bazlı kalması bir ekibin denemesinin diğerinin akışını bozmasını engeller; otomasyon küçük bir projede olgunlaştıktan sonra diğerlerine taşınır.